लाखमोलाचं नात : मैत्री

0
माझी एक बालमैत्रीण आहे. तिचे नाव लता आम्ही शाळेत एकत्र जाणे एकाच बेंचवर बसणे असे आमचे मैत्रीचे नाते होते. ती खुपच साधी तर मी खुपच कठीण कठीण म्हणजे तीचे नाव कोणत्याही मुलीने घेतले अर्थात तिला काही त्रास दिला तर मी तिला सोडायचीच नाही. परत कोणी त्रास देण्याची हिंमतच करणार नाही.

आम्ही मैत्रीणी अशा आहोत की, ती माझ्या बर्थ-डे ला कधीही फोन करत नाही आणि मी ही तीला फोन करत नाही. आणि मैत्री दिनाच्या दिवशी सुध्दा कधीही आम्ही एकमेकांना शुभेच्छा देत नाही हे असे केल्यानेच मैत्री टिकते असे नाही. तर मनातून एकमेकांविषयी प्रेम पाहिले. सर्वात महत्वाचे म्हणजे विश्वास एकमेकींबद्दल कोणी कितीही सांगण्याचा प्रयत्न केला तरीही ठाम मत पाहिजे की ती असे करूच शकत नाही.

तर मैत्रीण कशी असावी तर आपली हक्काची.. प्रेमाने बोलणारी आणि चुकत असेल तर हक्काने रागावणारी… कधी सुख, दु:खात समजून घेणारी तर कधी नेहमी मत जपणारी तर सतत हृदयात राहणारी आणि ओठांवर हसू आणणारी अशी..
माझ्या एका बाल मैत्रीणीचे लग्न खुप लवकर झाले. त्यामुळे तीचा नी माझा संपर्क कमी झाला. मी जेव्हा कॉलेजला गेल्यावर एकटी पडले. परंतु मला खुप मैत्रीणी भेटल्या. त्यातील एक मैत्रीण अशी आहे की ती अजुनही माझ्या संपर्काते आहे.

आम्ही एकमेकांना विसरलेलो नाही. तिचे नाव दिपाली. आम्ही दोन्हीही सारख्याच. खुपच हसणार्‍या. कॉलेजमध्ये आम्ही खुपच ऍन्जाय केला. वेळात वेळ काढून एकमेकांनी आम्ही भेटत असतो आणि कॉलेजच्या आठवणीत रमून जातो. फक्त मी एवढेच म्हणेल की मैत्री अशी असावी की मंजुळ पाण्यासारखी, दुधाच्या सायीसारखी आणि आयुष्यभर साथ देणारी. जेव्हा एकमेकांना भेटू तेव्हा सुख दु:खाच्या गोष्टी एकमेकांना सांगू शकणारी. अशा माझ्या सर्व मैत्रीणींना माझ्या शुभेच्छा…

‘झाडांच्या हालचालींसाठी वारा हव असतो.
मन जुळण्यासाठी नात हव असतं
नात्यासाठी विश्वास हवा असतो ।
आणि त्या विश्वासाची पहिली पायरी म्हणजेच मैत्रीचं नातं हे कसं जगावेगळ असतं रक्त/च नसल तरी ते लाखमोलाचं असतं.
‘दोस्ती,
सभी करते है मगर…
कुछ लोक निभाते है…
कुछ लोग आजमाते है …..

LEAVE A REPLY

*